భవిష్యత్తు కోసం మనం నిరంతరం పరిగెడుతుంటాం. ఒక లక్ష్యం కాగానే మరో లక్ష్యం.. ఒక ఉద్యోగం రాగానే, అంతకుమించిన పెద్ద పదవి.. వంద సంపాదించగానే వెయ్యి కోసం, వెయ్యి సంపాదించగానే లక్ష కోసం ప్రాకులాడుతంటాము. ఇదే జీవితం అనుకుంటాం. కానీ, ఎప్పుడైనా ఒక్క క్షణం ఆగి, "నిజంగా నేను బతుకుతున్నానా? లేక కేవలం శ్వాస తీసుకుంటున్నానా?" అని ఆలోచించారా?
మిచ్ ఆల్బోమ్ రాసిన అంతర్జాతీయ బెస్ట్ సెల్లర్ పుస్తకం "Tuesdays with Morrie" మనల్ని సరిగ్గా ఇదే ప్రశ్న అడుగుతుంది. ఇది కేవలం ఒక కథ కాదు, ప్రాణాంతకమైన ఏఎల్ఎస్ (శ్వాస వ్యవస్థ, కండరాలను పూర్తిగా నిర్జీవం చేసే వ్యాధి) తో మరణ శయ్యపై ఉన్న ఒక వృద్ధ ప్రొఫెసర్ మోరీ స్క్వార్ట్జ్.. తన పాత స్టూడెంట్ మిచ్కు ప్రతి మంగళవారం బోధించిన జగమెరిగిన సత్యాల సంచయనం.
ఈ పుస్తకాన్ని మీరు ఎంపిక చేసుకోవడం మీకు మీరు ఇచ్చుకునే బెస్ట్ గిఫ్ట్ అవుతుంది! ఇది జీవితాన్ని మార్చేసే ఒక కథ.
1. నేపథ్యం: ఒక గురువు, ఒక శిష్యుడు.. మంగళవారాల బంధం!
అమెరికాలో నివాసముండే మిచ్ ఆల్బోమ్ తన కాలేజీ రోజుల్లో ప్రొఫెసర్ మోరీని తన మెంటార్గా భావించేవాడు. కానీ గ్రాడ్యుయేషన్ తర్వాత, కెరీర్ పరుగులో పడి, డబ్బు, జర్నలిజం ప్రపంచంలో మునిగిపోయి 16 ఏళ్ల పాటు గురువును మరిచిపోతాడు. ఒకరోజు అనుకోకుండా టీవీలో మోరీకి ప్రాణాంతకమైన వ్యాధి సోకినట్లు చూసి, పశ్చాత్తాపంతో అతనిని కలవడానికి వెళతాడు.
మొదటి కలయికలోనే మిచ్కు అర్థమవుతుంది—తాను ప్రపంచాన్ని గెలిచానని భ్రమపడుతున్నాడు కానీ, అంతర్గతంగా చాలా శూన్యంగా ఉన్నాడు. చనిపోతున్న తన గురువు తనకంటే ఎంతో సంతోషంగా, ప్రశాంతంగా ఉన్నాడని గ్రహిస్తాడు. అలా వారిద్దరి మధ్య ప్రతి మంగళవారం ఒక సరికొత్త 'క్లాస్' మొదలవుతుంది. ఆ క్లాస్ సిలబస్ ఏంటో తెలుసా? "జీవితం". దీనికి పరీక్షలు లేవు, కేవలం అనుభవాలు మాత్రమే ఉన్నాయి.
2. పుస్తకం ఆవిష్కరించిన విప్లవాత్మక జీవిత పాఠాలు
ఏ) రిజెక్టింగ్ ది పాప్ కల్చర్..
{{/usCountry}}ఏ) రిజెక్టింగ్ ది పాప్ కల్చర్..
{{/usCountry}}ఆధునిక సమాజం మన తలల్లో ఒక నకిలీ సంస్కృతిని నూరిపోసింది. అదేంటంటే—"మరింత సంపాదించు, పెద్ద ఇల్లు కొను, లగ్జరీగా జీవించు." కానీ మోరీ దీనిని తీవ్రంగా ఖండించారు.
"మనుషులుగా మనకు ప్రేమ, ఆప్యాయత, సానుభూతి అవసరం. కానీ మనం వాటి స్థానాన్ని భౌతిక వస్తువులతో భర్తీ చేయాలని చూస్తున్నాం. మంచాన పడ్డప్పుడు నీ కార్లు వచ్చి నిన్ను కౌగిలించుకోవు; కేవలం ఒక మనిషి స్పర్శ మాత్రమే నిన్ను కాపాడగలదు."
సమాజం మనపై రుద్దే నిబంధనలను పక్కనపెట్టి, మనకు మనశ్శాంతిని ఇచ్చే సొంత సంస్కృతిని (పర్సనల్ కల్చర్) నిర్మించుకోవాలని మోరీ హితవు పలికాడు.
బీ) మరణం అనే పరమసత్యం (Facing Death to Embrace Life)
"ఎలా మరణించాలో నేర్చుకుంటేనే, ఎలా జీవించాలో తెలుస్తుంది."
మరణం గురించి మాట్లాడటానికి మనమందరం భయపడతాం. కానీ మోరీ ప్రకారం, మనమందరం చనిపోతామనే నిజాన్ని ఎప్పుడైతే హృదయపూర్వకంగా అంగీకరిస్తామో, అప్పుడే మన అహంకారం, కోపం, అసూయ నశిస్తాయి. "నేను ఏ క్షణమైనా చనిపోవచ్చు" అనే స్పృహ ఉన్నప్పుడు, మనం ఎవరితోనూ గొడవపడటానికి ఇష్టపడం, సమయాన్ని వృథా చేయం. ప్రతి ఉదయం నిద్ర లేవగానే, ఒక పక్షి మన భుజంపై వాలి, "ఈరోజే నీ ఆఖరి రోజా?" అని అడుగుతున్నట్లు ఊహించుకోవాలని మోరీ అంటాడు.
సీ) ప్రేమించకపోతే నశించిపోతావు (Love or Perish)
ఈ పుస్తకంలో పదే పదే వినిపించే సూక్తి—"We must love one another or die." మనం ఇతరులకు ప్రేమను ఇవ్వగలగాలి, అలాగే ఇతరుల నుంచి ప్రేమను ఎలాంటి మొహమాటం లేకుండా స్వీకరించగలగాలి. మోరీ శారీరకంగా పూర్తిగా చైతన్యాన్ని కోల్పోయి, కనీసం తన వ్యక్తిగత పనులు కూడా చేసుకోలేని స్థితికి చేరినప్పుడు, ఇతరులపై ఆధారపడటాన్ని అసహ్యించుకోలేదు! దానికి బదులు, ఒక చిన్న పిల్లాడిలా ఆ ప్రేమను, ఆసరాను ఆస్వాదించారు.
సంబంధాలు లేని జీవితం ఎడారి లాంటిదని ఆయన హెచ్చరిస్తారు.
డీ) భావోద్వేగాల నుంచి విముక్తి—నిరాసక్తత (The Power of Detachment)
మనకు ఏదైనా బాధ, దుఃఖం లేదా భయం కలిగినప్పుడు మనం దాని నుంచి పారిపోవడానికి ప్రయత్నిస్తాం, లేదా దానిని అణిచిపెడతాం. కానీ మోరీ ఒక అద్భుతమైన పద్ధతిని చెప్తారు. ఏదైనా బాధ వస్తే.. దానిని పూర్తిగా అనుభవించండి! కన్నీళ్లు రానివ్వండి, ఆ వేదనను లోతుగా క్షుణ్ణంగా చూడండి. ఎప్పుడైతే ఆ భావోద్వేగాన్ని మీరు పూర్తిగా అర్థం చేసుకుంటారో, అప్పుడు దానిపై మీకున్న భయం పోతుంది. ఆ తర్వాత చాలా సులభంగా దాని నుంచి డిటాచ్ అయ్యి ముందుకు సాగవచ్చు.
ఈ) స్వీయ క్షమాపణ (Forgiving Self and Others)
మోరీ తన జీవితంలోని ఒక చేదు జ్ఞాపకాన్ని పంచుకుంటారు. తన పాత స్నేహితుడు ఒకరు తన భార్య అనారోగ్యంతో ఉన్నప్పుడు పలకరించలేదని, కోపంతో మోరీ అతనితో మాట్లాడటం మానేస్తారు. కొన్నేళ్ల తర్వాత ఆ స్నేహితుడు క్యాన్సర్తో చనిపోతారు. అప్పుడు మోరీ తీవ్ర పశ్చాత్తాపానికి గురవుతారు.
"మనం కేవలం ఇతరులనే కాదు, మనల్ని మనం కూడా క్షమించుకోవాలి. ఎందుకంటే మనం చేయలేకపోయిన పనుల గురించి, సాధించని గమ్యాల గురించి వర్తమానంలో కుమిలిపోవడం వ్యర్థం."
3. ముగింపు: మరణాన్ని జయించిన అమరత్వం!
పుస్తకం చివరి అధ్యాయాలకు వచ్చేసరికి, ప్రొఫెసర్ మోరీకి శ్వాస తీసుకోవడం కూడా కష్టంగా మారుతుంది. ఒక మంగళవారం ఆయన మిచ్ చేతులు పట్టుకుని, కంటి నిండా నీళ్లతో సెలవు తీసుకుంటారు. ఆ తర్వాత మోరీ చనిపోతారు (అది చదివితే కంట కన్నీళ్లు ఆగవు), కానీ మిచ్ అంతరంగంలో ఒక కొత్త మనిషి జన్మిస్తాడు! మిచ్ తన యాంత్రిక జీవితాన్ని వదిలేసి, బంధాలకు, సమాజానికి విలువ ఇవ్వడం ప్రారంభిస్తాడు.
ఈ పుస్తకం మనకు నేర్పే ఆఖరి, అత్యంత శక్తివంతమైన సత్యం ఇదే:
"మరణం అనేది ఒక జీవితాన్ని మాత్రమే ముగిస్తుంది, ఒక బంధాన్ని కాదు." (Death ends a life, not a relationship.)
మనం బతికున్నప్పుడు ఇతరుల జీవితాల్లో నింపే ప్రేమ, కరుణ.. మనం చనిపోయిన తర్వాత కూడా వారి జ్ఞాపకాల రూపంలో మనల్ని సజీవంగా ఉంచుతాయి. ఈ కథ వింటున్న/చదువుతున్న ప్రతి ఒక్కరికీ ఇదొక హెచ్చరిక, ఆహ్వానం. ఇప్పుడైనా పరుగు ఆపండి.. మీ కుటుంబంతో మాట్లాడండి.. మిమ్మల్ని మీరు క్షమించుకోండి.. ఎందుకంటే, జీవితం చాలా చిన్నది, కానీ దానిని అర్థవంతంగా మార్చుకునే అవకాశం ఇప్పుడే మన చేతుల్లో ఉంది!